Review: Crimson Desert
In dit artikel:
Casper Egas bespreekt de uiteindelijke release van Crimson Desert, ruim een jaar na zijn preview (februari 2025) en na een uitgestelde lancering. Gespeeld op een Xbox Series X, beschrijft hij het spel als een opvallende, eigenzinnige openwereldtitel van de Koreaanse ontwikkelaar Pearl Abyss, gebouwd op een eigen engine in plaats van Unreal. Pearl Abyss benadrukt dat Crimson Desert meer een actie-ontdekkingsspel is dan een traditionele RPG.
Je speelt vooral als Kliff (later kun je wisselen tussen twee andere personages), een Greymane-strijder die zijn stam ziet uitgedund en zich in een uitgestrekte wereld genaamd Pailune stort om te redden wat er te redden valt. Het verhalende deel voelt volgens de auteur meer als een lange tutorial: de eerste uren zijn vol routinematige fetch- en hulpjesmissies die veel van de speler vragen voordat de vrije verkenning begint. Voor sommige spelers zal die trage start afknappen.
Zodra de spelwereld openligt, komt Crimson Desert pas echt tot zijn recht. De sandbox biedt vrijwel alles wat je kunt bedenken: veroveren van gebieden, schatten jagen, huisdieren en huizen, kampbouw, crafting, mijnbouw, vissen, vliegen, paardrijden en meer. Pailune is groot en visueel rijk aan details; er blijken constant kleine verrassingen te vinden. Spelers die houden van langdurige, ontdekkingsgerichte openwereldgames (denk Elder Scrolls of Red Dead-achtige tempo) zullen veel plezier hebben.
Tegelijk kent de game aanzienlijke gebreken. Besturing is omslachtig en complex met veel dubbele functies per knop; gevechten voelen soms chaotisch en geneigd tot button-mashing. Grafisch wisselt het: fraaie belichting en landschappen tegenover lelijke watervallen en soms flauwe personages en steden die niet altijd overtuigend middeleeuws ogen. De audio en stemacteerprestaties zijn middelmatig. Technische problemen waren er aanvankelijk (zoals rennen en screen tearing op Xbox), maar Pearl Abyss heeft inmiddels al meerdere verbeteringen doorgevoerd, wat vertrouwen wekt dat het spel verder kan verbeteren.
Het wisselsysteem tussen drie speelbare figuren klinkt interessant, maar de noodzaak om vaardigheden per personage apart te upgraden maakt het minder vloeiend; veel spelers zullen vermoedelijk bij Kliff blijven. Uiteindelijk is Crimson Desert een ambitieuze, onderscheidende sandbox met veel te ontdekken, maar ook met genoeg ruwe randen die het ervaring nog niet helemaal tot een onbetwiste AAA-topper maken.