Review: Dragon Quest VII Reimagined
In dit artikel:
Dragon Quest VII Reimagined plaatst je als visserszoon van het eiland Estard via de Shrine of Mysteries in verschillende historische periodes, waarbij je gebroken continenten uit het verleden terugbrengt naar het heden. Square Enix herschiep de klassieke structuur van losse eiland‑episodes en bewaart de lange, anthologiestijl van het origineel, maar verpakt die nu in een modern jasje dat vooral visueel opvalt.
De game op Xbox Series X|S presenteert zich in een “hand‑crafted” diorama‑look: dorpjes, kerkers en de wereldkaart ogen als miniatuurmaquettes, personages zijn expressiever en bewapening is duidelijk zichtbaar in gevechten. Technisch draait alles vlot op 60 fps en de muziek is opnieuw georkestreerd; HDR ontbreekt echter. Op presentatieniveau voelt dit als de meest uitgewerkte thuisconsole‑versie tot nu toe.
Qua structuur zijn veel frustraties uit het origineel weggepoetst: kortere dungeons, minder onnodige backtracking en duidelijkere aanwijzingen om vooruitgang te boeken. Het spel behoudt zijn kenmerkende mix van kleine, zelfcontained verhalen (vervloekingen, oorlogen, sekten enzovoort), maar sommige episodes blijven soms te lang hangen voordat er echte voortgang is. De hoofdplot zelf is voorspelbaar vergeleken met modernere JRPG's en de party‑dialogen zijn minder uitgebreid dan in de 3DS‑remake.
De grootste vernieuwing zit in het gevechtssysteem: vijanden lopen zichtbaar rond (geen random encounters), je kunt vijanden op de kaart al aanvallen en acties worden gekozen zodra een personage aan de beurt is, wat tactisch responsiever voelt. Er zijn ook snelheidsschakelaars, auto‑battle en andere quality‑of‑life-opties die het vele grind aangenamer maken. Het resultaat is een strak, toegankelijk turn‑based systeem dat de lange duur van de game draaglijker maakt, maar daardoor ook minder wreed en veeleisend voor spelers die de oude hardheid prefereren.
Het robuuste vocation‑systeem is uitgebreid met Moonlighting: je kunt twee jobs tegelijk combineren, wat leidt tot creatieve builds (bijv. Priest/Warrior) en dieper strategisch gebruik van perks. Daarnaast kun je voortaan met vijf helden reizen, waarbij de vijfde als wisselstrategie in battles fungeert. Dat alles biedt veel diepgang, maar kan nieuwkomers bij het bouwen van optimale combinaties wel overweldigen.
Conclusie: Reimagined is een visueel frisse en speelser gespeelde heruitgave die het monumentale avontuur toegankelijker maakt en perfect aansluit bij Xbox‑spelers die meer turn‑based JRPG’s willen. Fans van pure oldschool‑uitdaging kunnen hem echter iets te veel gedempt vinden.