Review: GreedFall: The Dying World

In dit artikel:

GreedFall: The Dying World, dat in 2026 verschijnt en op de reviewcopy op Xbox Series X werd gespeeld, is het tweede deel in de RPG-reeks van Spiders en speelt zich drie jaar vóór het eerste spel af. In plaats van een kolonist volg je nu Vriden Gerr, een inwoner van Teer Fradee die samen met jeugdvrienden Nilan en Sheda wordt meegesleurd in een conflict met kolonisten en uiteindelijk op Gacane terechtkomt. Daar moet hij zien te overleven in een wereld vol oorlog, pest en politieke spanningen, terwijl hij tegelijk de rol van wijsgeer probeert waar te maken.

De game bouwt voort op de sterke punten van het origineel: keuzevrijheid, facties, gesprekken en de mogelijkheid om het verhaal op meerdere manieren op te lossen. Spiders heeft ook de gevechten aangepast met drie speelmodi: Story, Tactical en Adventure, plus een pauzesysteem waarmee je acties en vijanden beter kunt plannen. Toch blijven de gevechten volgens de review snel eentonig, omdat basisaanvallen weinig variatie bieden. Daarnaast krijgen personages een skill tree, attributen en voor Vriden extra talenten die onder meer invloed hebben op diplomatie en sluipen, waardoor je keuzes in dialogen en missies echt verschil maken.

Visueel maakt The Dying World geen grote sprong vooruit: de wereld ziet er redelijk uit, maar oogt technisch verouderd en de animaties doen denken aan een oudere generatie consoles. Het stemwerk is wisselend; belangrijke verhaalgesprekken klinken overtuigend, maar losse dialogen komen minder naturel over.