Review: Legacy of Kain: Ascendance

In dit artikel:

Legacy of Kain: Ascendance is een gloednieuwe toevoeging aan de langlopende franchise, maar komt onverwacht als 2D-platformer in plaats van de gebruikelijke 3D-avonturen. Joeri Tits speelde de game op een Xbox Series X en publiceerde zijn indrukken op 16 april 2026. Na jaren van stilte en recente remasters — waaronder Defiance vorige maand — zet ontwikkelaar een kleinere, vernieuwende titel tegenover de bestaande reeks.

Je speelt met drie protagonisten: Kain, Raziel en een nieuw personage, Elatelh (de zus van Raziel). Elk personage krijgt een eigen speelstijl (Elatelh kan vliegen, Kain is gericht op kracht, Raziel gebruikt vuur), en het verhaal wordt vanuit elk perspectief verteld. Voor wie de serie niet kent, zoals de recensent, is het plot voldoende te volgen, maar het blijft weinig memorabel. Het prominente nieuwe personage zonder veel achtergrondinformatie kan oude fans vreemd overkomen; mogelijk is het spel bedoeld om nieuwe spelers naar de klassieke titels en remasters te leiden, al lijkt die strategie twijfelachtig gezien het genreverschil.

Gameplay voelt aanvankelijk gevarieerd door de drie speelstijlen, maar na verloop van tijd lopen de personages te veel samen — zeker zodra vaardigheden overlappen (bijvoorbeeld vliegen). Combat biedt basisopties als aanvallen, pareren en snel ontwijken, maar die variatie verliest impact na een tijdje.

Grafisch kiest Ascendance voor 2D pixel-art met nostalgische tussenfilmpjes die handgetekende, pixel- en eenvoudige 3D-sequenties mengen. De presentatie en soundtrack scoren hoog, maar technische punten zoals grote pixel-sprites leiden tot problemen met hitregistratie en wisselende vijand-AI die soms de speler negeert. Al met al is Ascendance een interessante, maar niet onomstreden herinterpretatie van Legacy of Kain: charme en sfeer zijn aanwezig, maar zowel narratieve keuzes als gameplaybalans kunnen fans en nieuwkomers verdeeld achterlaten.