Review: Pragmata
In dit artikel:
Pragmata is een sfeervolle sci‑fi actiegame van Capcom, gespeeld op de Xbox Series X, die je twaalf uur meeneemt door een ogenschijnlijk verlaten maanbasis waar een kwaadaardige AI en een vloedgolf aan robots de boel overgenomen hebben. Je bestuurt Hugh, de ogenschijnlijke enige overlevende, en raakt al snel gebonden aan Diana, een mensachtig robotmeisje dat vooral hackt terwijl Hugh het vuurgevecht verzorgt. Samen proberen ze te overleven en uit te vinden wat er precies misging in de faciliteit.
De setting op de maan doet het zware werk qua sfeer: kille metalen gangen, diffuse belichting en subtiele geluidseffecten maken de omgeving constant onheilspellend. Visueel zet Capcom de mogelijkheden van de Xbox Series X goed in — reflecties, stofdeeltjes en klinische ruimtes versterken het gevoel van een eenzame, vervallen onderzoekslocatie. Af en toe slaat monotone herhaling toe, maar dit wordt vaak doorbroken door indrukwekkende set pieces, bijvoorbeeld momenten waarin de zwaartekracht vreemd werkt of Diana’s unieke vaardigheden de weg vrijmaken.
Gameplay draait om een mix van schieten en hacken. In gevechten moet je vijanden eerst ontregelen met hacks — wapens uitschakelen, voortbewegingen saboteren — en vervolgens toeslaan. Die combinatie dwingt tot tactische keuzes en voorkomt dat je op automatische piloot speelt; succesvolle hacks geven bovendien een zeer bevredigend gevoel. Het systeem vraagt wel concentratie: tijdens hectische momenten kan het scherm vol visuele rommel staan, waardoor knoppencombinaties misgaan en de balans tussen chaos en controle soms zoekraakt.
Verhalend houdt Pragmata veel informatie achter, waardoor spelers stukjes moeten samenleggen en de relatie tussen Hugh en Diana geleidelijk groeit. Die keuze om niet alles duidelijk te maken geeft het einde een open, intrigerende nasmaak — je blijft nadenken over wat er is gebeurd. Pragmata onderscheidt zich daarmee van meer rechttoe‑rechtaan sci‑fi shooters en benadrukt sfeer, dynamiek tussen personages en tactische actie. De game is niet vrij van kleine tekortkomingen, maar biedt een overtuigende, visueel sterke ervaring voor liefhebbers van atmosferische sciencefiction.